Logo
   
UGRAENO KRŠENJE LJUDSKIH PRAVA Print E-mail
UGRAĐENO KRŠENJE LJUDSKIH PRAVA U USTAV BH I IZBORNI ZAKON BH U Daytonski ustav ugrađeno je veliki broj kršenja ljudski prava, kojim se dovršava projekt genocida.   Danas Evropa i svijet samo govore da su u državu BH ugrožena ljudska prava Roma i Jevreja. Istina je da se Daytonskim Ustavom i više krše ljudska prava Bošnjaka, Srba i Hrvata, nego Roma i Jevreja. Evropa i svijet samo obraćaju pažnju na presudu Suda u Strazburggu, koji je presudio da se krše prava Roma i Jevreja, a političari Evropske Unije, neće da uvide da su u Daytonu ugrađeno kršenje ljudskih prava: Bošnjaka ponajviše, a zatim Hrvata i Srba, pa i svih nacionalnih manjina, pa Roma i Jevreja, kao manjina, koji su samo dvije manjine od 16 koliko ih ima u BH. Danas Evropa govori da Jevreji i Romi ne mogu biti birani u Predsjedništvo BH. Ali i Romi i Jevreji mogu biti birani i mogu birati u Parlamente BH, entiteta, Kantona i Općina.Međutim, mnogi Bošnjaci, Hrvati, pa ni mnogi Srbi, po Daytonu,  ne mogu biti birani ni u Predsjedništvo BiH ni u Dom naroda BH, samo zato što stanuju u jednom ili drugom entitetu. Nevjerovatno, ali istinito, da sa izjašnjenjem kao Bosanac na kandidatskoj listi za izbore, Centralna izborna komisija neće ni da ovjeri, pa kao Bosanac u državi Bosni ne možete biti birani u Parlamentu BiH, entiteta, kantona i opština. Nadalje, nekim Bošnjacima, Hrvatima i Srbima su oduzeta državljanstva države BH, a nekim i državljanstva i aktivno i pasivno pravo glasa, pa nemaju pravo nikako da glasaju ni da budu birani nigdje, ni u predsjedništvo BH, ni u Parlamente BH, entiteta, kantona i opština.Evo dokaza: 1.) ODUZIMANJE DRŽAVLJANSTVA GRAĐANIMA BH U članu 1, stav 7, tačka (c) Daytonskog Ustava BH, stoji: Sve osobe koje su bile državljani Republike Bosne i Hercegovine neposredno prije stupanja na snagu ovoga Ustava državljani su Bosne i Hercegovine.Međutim, u istom članu 1, Stav 7, tačka (d.) Daytonskog ustava stoji: Državljani Bosne i Hercegovine mogu imati i državljanstvo druge države, pod uvjetom da o tome postoji bilateralni sporazum, koji je odobrila Parlamentarna skupština u skladu s članom 4.(4)(d), između Bosne i Hercegovine i odnosne države. Osobe s dvojnim državljanstvom mogu glasati u Bosni i Hercegovini i entitetima samo ako im je prebivalište u Bosni i Hercegovini.Kako vidimo, Daytonski Ustav je proturečan u istom članu, u istom stavu. U tački (c) garantuje državljanstvo svim građanima BH, a u tački (d) oduzima državljanstvo onim iizbjeglicama koji su bili primorani da potraže spas u svijetu i bili su primorani da uzmu državljanstvo zemlje koja ih je primila.  2.) ODUZIMANJE PRAVA NA GASANJE NA IZBORIMAOvo oduzimanje prava na glasanje odnosi se na izbjeglice koje imaju dvojno državljanstvo, automatski mu je oduzeto i pravo na glasanje, ako se nisu vratili u državu BH.Kršelje ljudskih prava pojačava se, u nastavku istog stava, da im se pored oduzetog državljanstva oduzima i pravo glasanja na izborima, ako se nisu vratili u BH, a nemogu se vratiti jer su im srušene kuće i stanovi i prodate ili razrušene firme u kojia su radili prije protjerivanja, pa se nemaju gdje vratiti.  3.) ODUZIMANJE AKTIVNOG I PASIVNOG PRAVA GLASA, CITIRANJE ČLANOVA USTAVAUgrađeno je kršenje AKTIVNOG i PASIVNOG izbornog birackog pravo svih građana BiH i na cijelom prostoru BiH. Naime, prema postojećim Članovima 4 i 5, niti jedan pojedinac, kao građanin BiH, zatim niti jedan pojedinac u BiH kao pripadnik Srba, Bosnjaka ili Hrvata, da ne pominjemo ostale narode,  nema potpuno AKTIVNO i PASIVNO biracko pravo, u skladu sa  Evropskom konvencijom o zastiti ljudskih prava i temeljnih sloboda, niti su u skladu sa Članovima 7 i 8 Dokumenta OESCE iz Kopenhagena iz 1990. god. O čemu se radi?  „Ustav“ ne poznaje pojedinca kao GRAĐANINA. Pripadnici istog naroda imaju različita biračko pravo, zavisno u kom su entitetu, pa s tim imamo pripadnikac ENTITETA kao nešto iznad građanina i iznad pripadnika naroda, Entitet  iznad svega. To je po Hitleru „ENTITET IBER ALESS“.  Prema Članu IV. Aneksa 4.(daytonskog ustava), članove u Domu naroda Parlamenta BiH, srpske nacionalnosti biraju samo delegati Srbi iz entiteta RS, dok delegati Srbi iz entiteta Federacije nemaju pravo glasa da biraju niti bilo koji Srbin iz Federacije BiH nema pravo da budu biran za članove u Domu naroda Parlamenta BiH. Takođe, članove u Domu naroda Parlamenta BiH, bosnjacke i hrvatske nacionalnosti biraju samo delegati Bosnjaci i Hrvati iz  entiteta Federacije, dok delegati Bosnjaci i Hrvati iz entiteta RS nemaju pravo glasa da biraju niti bilo koji Hrvat ili Bošnjak nema pravo da bude biran za članove u Domu naroda Parlamenta BiH. Prema Članu V.Aneksa 4.(„ustava“), člana Predsjedništva BiH, srpske nacionalnosti biraju samo Srbi iz entiteta RS, dok Srbi iz entiteta Federacije nemaju pravo glasa da biraju niti da budu birani za članove Predsjedništva BiH.Prema Članu V.Aneksa 4.(„ustava“), člana Predsjedništva BiH, Bošnjačke i Hrvatske  nacionalnosti biraju samo Bošnjaci i Hrvati  iz entiteta F.B&H, dok Bošnjačke i Hrvatske  iz entiteta RS nemaju pravo glasa da biraju niti da budu birani za članove Predsjedništva BiH. Ovakva izborna rješenja u „ustavu“ i izbornom zakonu u suprotnosti su i sa Dokumentom OSCE iz Kopenhagena iz 1990. godone, koji u paragrafu 7 postavlja zahtjev da u parlamentima u kojima postoje dva doma, jedan dom bude biran na nivou zemlje. Ova izborna rješenje su i u suprotnosti sa Evropskom konvencijom  zaštiti ljudskih prava i temeljnih sloboda. SIŽE, USTAVANOG ODUZIMANJA AKTIVNOG  I PASIVNOG BIRAČKOG PRAVA: Pasivno pravo glasa oduzeto je svim nacionalnim manjinama (ima ih 16 nacionalnih manjina), a ne samo Romima i Jevrejima. Radi se da je oduzeto pravo da budu birani u Predsjedništvo BH i Vijeće naroda BH. To se odnosi na cijelom prostoru BH, oba entiteta i Distrikt Brčko BH. PASIVNO pravo glasa, ali i AKTIVNO pravo glasa, oduzeto je svim Bošnjacima  i svim Hrvatima na prostoru entiteta RS, oduzeto je i tj da se ne mogu kandidovati za člana Predsjedništva BH i u Vijeće naroda BH. Međutim, Bošnjacima i Hrvatima je oduzeto i Aktivno pravo da mogu birati Bošnjaka i/ili Hrvata za Predsjedništvo BH i Vijeće Naroda BH, jer u entitet RS uopšte nema ni liste za Bošnjačkog i hrvatskog člana Predsjedništva BH, a ni liste za Dom naroda.Svim Srbima na prostoru entiteta F. BiH, oduzeto je i PASIVNO pravo glasa, tj da se ne mogu kandidovati za člana Predsjedništva BH i u Vijeće naroda BH. Međutim, njima je oduzeto i pravo da mogu birati Srbina za Predsjedništvo BH i Vijeće Naroda BH, jer na tom entitetu nema uopšte ni liste za Srpskog člana Predsjedništva BH, a ni liste za Dom naroda u RS. Ovim se neposredno podstiče seoba naroda u svoje nacionale torove. Srbi se podstrekuju da sele u RS, gdje može biti biran u Predsjedništvo BH, Vijeće naroda BH, a i gdje može birati., kako ne bi ostao podcijenjen. Ali odlaskom iz Federacije u entitet RS,  Srbi ostavljaju svoja imanja, grobove svojih predaka, crke, soje svetinje u F.BiH, a sele se na prostor RS, sele se na tuđe, da budu okupatori na tuđem. Misle da mogu graditi sreću na tuđoj nesreći. 4.) ODUZETO BOŠNJACIMA, HRVATIMA i OSTALIM PRAVO      NA INFORMISANJE  O NASTAVKU GENOCIDA U BH Gore citiranim ustavnim rješenjima, praktično je ultimativno određeno da u Predsjedništvo BH, može biti biran samo onaj Srbin, koji živi na entitetu RS i samo onaj Srbin, koji je sljedbenik agresije i genocida, koji uporno braani da se vrati ono što je oteto u vrijeme agresije i genocida, što je oteto od drugog, što je tuđe. Takav Srbin, kao što je Radmanović, ne slaže se da se na Skupštini UN pomene presuda Međunarodnog suda pravde, po kojoj je Vojskla i policija Republike Srpske počintelji nad Bošnjacima i ostalim nesrbima, nasmonstruoznijih ratnih zločina, uključujući i genocid, pa shodno tome, UN i Savjet bezbjednosti bi morao poduzeti radnje i mjere, kojima bi se otklonile poljedice agresije genocida. Čak i blaže izneseno izlaganje Dr Harisa Sijajdžića na Skupštini UN, Radmanović je osudio, a UN nije usvojio kao zvaničan stav, jer se Radmanović< kao član Predsjedništva Bh nije sa tim složio.   Znači, ovakvim Daytonskim rješenje, Bošnjacima, Hrvatima i ostalim, kojima je stalo do opstanka države BH, oduzeto je PRAVO na istinsko, suštinsko informisanje o stanju u BH,  jer nemaju pravo da informišu Evropsku Uniju, UN, Savjet bezbjednosti UN i ostale međunarodne forume i institucije, o stanju u BH, da se i dalje u BH provodi genocid, 18 godina poslije agresije i genocida u Srebrenici.    5.) UGRAĐENO KRŠENJE LJUDSKIH PRAVA U IZBORNI ZAKON BiH Pomenuto kršenje ljudshih prava , oduzimanjem državljanstva i prava glasa državljanima BH, potvrđeno je i Izbornim Zakonom BH, nametnutim od visokog predstavnika Vesterndorfa.  Kasnijim izmjenama tog zakona, a sve pod presingom Međunarodne zajednice, ugrađena su u Izborni zakon dodatno kršenje izbornih ljudskuh prava. Navodimo samo neke odredbe  Zakona: ·         One izbjeglice u inostranstvu, kojima nije oduzeto državljanstvo, rasuti širom svijeta, da bi glasali u inostranstvu, moraju se registrovati pred izbore u kratkom vremenu pod vrlo komlikovanim uslovima koji otežavaju registraciju. Oduzeto im je pravo da budu automatski registrovani kao građani koji su agresijom došli u njihov prostor. Tako se od preko milion izbjeglica u inostranstvu, uspije registrovati samo oko 40 000, što je apsurd. ·         Komplikacije oko glasanja se nastavljaju i dalje, time što mnogima ne dođe materijal za glasanje, mada je prijavljen, jer putuje običnom poštom, a mnogi, koji uspiju ispuniti glasačke listiće, moraju sami plaćati potarinu da taj paketić predaju napoštu, ali mngi paketići i ne stignu sa glasačkim listićem do Izborne komisije.  6.) PREFIKS SRPSKI ZA PROSTOR ZAJEDNIČKI-IZRUGIVANJE ŽRTVAMA Direktno kršenje ljudskih prava i osnovnih sloboda je i postojanje naziva REPUBLIKA SRPSKA, jer je to direktna smetnja povratku izbjeglica, a „Suštinu ljudskih prava u Bosni čini pravo povratka izbjeglih i raseljenih lica u svoje zavičaje i na svoju imovinu. Dok se god izbjeglice ne vrate na svoje, iluzorno je govoriti o demokratiji i o demokrastskim institucijama, i o pravdi i o pravičnosti.“[1] .)  Prihvatanjem naziva Republika Srpska, kako ju prvobitno ime dao kod samoproglašenja ratni zločinac Radovan Karadžić jeste neprihvatljivi iz sljedećih razloga: Cinizam naziva srpski najviše se uočava kad se vidi koliko je bilo Srba po popisu iz 1991. godine. Zato dajemo sljedeće podatke o % broja Srba na prostoru nazvan entitet RS. PODACI O POSTOTKU SRBA NA PROSTORU NAZVAN SRPSKI NA PROSTORIMA CIJELIH OPŠTINA,  PO POPISU IZ 1991.,  BIO JE SLJEDEĆI % SRBSKOG STANOVNIŠTVA: Modriči 35,5%, Odžaku 19,8%Orašju 15%Prijedoru 42,5%, Rogatici 38,4%, Srebrenici 25,2%, Višegradu 32,2%, Vlasenici 42,5%, Zvorniku 38,0%,  NA PROSTORIMA GRADOVA (NASELJA PREKO 10.000 STANOVNIKA),  PO POPISU IZ 1991.,  BIO JE SLJEDEĆI % SRBSKOG STANOVNIŠTVA: Banja Luka 49,2%; Brčko 20,0%, Prijedor 40,3%, Doboj 29,3%, Derventa 25,8%, Zvornik 29,2%, Bosanska Dubica 40,6%Bosanski Novi 37,6%, Bileljina 28,8%, Janja 2,1%, Modriča 23,2%.  Kako vidimo, na cijelom prostoru entiteta RS, u svim opštinama (osim dvije), na prostoru nazvan Entitet RS, svuda su Srbi bili u procentu ispod 50%je bilo U cijelom entitetu nazvanom Republica Srpska, samo su u dvije male opštine, Srbi su, samo u  Trebinju , sa 68,6% i u Foči sa 55,5% Srbi bili većina, a na svakoj drugoj opštini i svim gradovima, Srbi su imali manji procenat od 50%.  Važno je napomenuti, da su pomenute opštine Trebinje i Foča, male opštine i stanovništvo te dvije opštine čini ispod 0,05% ukupnog stanovništva BiH. Ovo je dokaz da i sam naziv REPUBLIKA SRPSKA za čitav prostor entiteta, praktično je nastavak GENOCIDA, od kog bi se morale ograditi i Evropska Unija i Ruska Federacija i UN i sve institucije UN, EU i sve članice UN.  7.) PIC i OHR NEĆE DA PRIMIJENE ODREDBE DAYTONSKOG USTAVA      DA DIREKTNO ODSTANE UGRAĐENO KRŠENJE LJUDSKIH PRAVA Da paradoks bude veći, u tački 2, Član 2 Aneksa 4 Daytonskog (ustava) sporazuma,stoji:  Medunarodni standardi, prava i slobode odredeni u Evropskoj konvenciji o zaštiti ljudskih prava i temeljnih sloboda te njezinim Protokolima direktno se primjenjuju u Bosni i Hercegovini i imaju prvenstvo pred svim drugim zakonodavstvom. Pošto su u samom Daytonskom „ustavu“ ugrađeni mehanizmi zaštite Projekta genocida, na način da je sljedbenicima agresije i genocida dato pravo na koncenzus i pravo na  entitetsko glasanje, koje se fizičkim uništenjem nesrba i zabranom povratka i ometanjem opstanka nesrba, pretvorilo u etničko glasanbje, praktično u VETO, kao i, gore citirane mjere zaštite opstanka genocidnog projekta, to su ukinuti mehanizmi da se primijene proklamovana ljudska prava, pošto se u Parlamentu BH može usvojiti samo ono što ukida državu BH, a što jača entitet RS. Za sve ostalo stoji brana VETA, koji se ne može zaobići.  Čak i odredbe  iz Člana 2 „ustava“ koja su teoretski iznad ostvarenja u nekim evropskim državama, jer je Ustavni sud BiH nenadležan za usklađivanje tih članova „ustava“, jer ju po ustavu u članu 2., prava su data, a u članovima 1, 4. i 5.  oduzeta su ljudska prava.  Kako je Član 2 suprotan sa članovima: 1,  4 i 5 po pitanju poštivanja osnovnih ljudskih prava, to je još jedan argument više da se članovi:1,  4 i 5 moraju mijenjati tako da se vrate oduzeta izborna ljudska prava svim biračima da mogu birati i da budu birani jednako na svim nivoima vlasti u sve organe i da imaju pravo na slobodu, a to znači da nisu pod vlasti onih koji su počinili zličine protiv čovječnosti i zločine genocida. Na nivou države Bosne i Hercegovine nema policije i vrhovnog suda, pa je razložno pitanje koje postavlja dr Duvnjak kad pita: Da li može postojati država bez sudova i policije koji će jednako štititi osnovna ljudska prava i slobode svih njenih stanovnika i to na cjelokupnoj njenoj teritoriji“?[2] Očito da je cilj bio da se rasturi Republika BiH i da ne postoji kao država. Tako se Daytonski Ustav i post-daytonski Izborni zakon pretvorili u sredstvo nastavka genocida nad Bošnjacima, kojih je najviše među protjeranim. Tako razumni Zapad podnosi da postoje nerazumni zakoni na štetu žrtve, te tako Zapad podstiče dovršenje projekta genocida nad Bonjacima. Ne pokušavajući da skunu zaštitu genocidnog projekta, Zapad favorizuje sljedbenike agresije i genocida nad BH i njenim narodima, a borci za mir i suživot se efikasno odstranjuju ugrađenim kršenjem ljudskih prava u Daytonski Ustav i Izborni zakon BH. Tako se ne dozvoljava da se u BH čuje glas onih koji su za mir i suživot, čime snage mira i suživota gube šansu da se za njih glasa i da imaju polugu vlasti da sa njom promijene stanjeu BH. Sve je to sinhronizovano da se stiče lažan utisak da su svi Hrvati uz one Hrvate koji razbijji državu BH, i lažni utisak da su svi Srbi uz sljedbenike agresije i genocida, što apsolutno nije tacno.Podržavajući sljedbenike agresije i genocida, (prećutno ili sofistički proračunato) Zapad ubija u državi BH suživot sivilizacija, a time ubija i stabilan mir, a to je ono što je Evropi najpotrebnije. Praktično Evropa ubija u BH ono čemu Evropska Unija  teži, i ono kakva  je već U.S. To bi moglo da se uskoro osveti i Evropi i  US,  pa da Evropa nikad ne uspije izgraditi ono što želi postići (mir i suživot civilizacija), a da US. izgubi unutrašnji mir koji sad postoji među velikim brojem pojedinaca koji su pripadali raznim nacijama i civcilizacijama.  Znači, jedino PIC i OHR mogu , korištenjem, ovlaštenja OHR i PIC, direktno odstraniti ugrađeno kršenje ljudskih prava u Daytonski ustav i Izborni zakon BH, prestankom da pon avljaju frazu da to moraju uraditi političari BH, je, kako vidimo, političari BH su nemoćni protiv političara cileelog svijeta koji su upregnuti da dovrše projekt genocida nad Bošnjacima, da dovrše projekt genocida nad državom Bosnom, koja je danas nastarija država u Evropi, koja je nukleus tolerancije, suživota, mulzztukulturnosti, multi etničnosti. Na kraju poruka svim političarima u EU, U.S. UN. Ruskoj federaciji, cijelom svijetu, citiramo Hegela, koji je rekao:“Upravo zato što nisi ništa učinio da bi svojim činom ukinuo postojeće zlo, ti si ne samo kriv, nego kao pasivni i tihi sudionik postojećeg zla u svijetu postaješ i ostaješ zao“ ...Suprostavljanje konkretnom zlu jeste, dakle, jedini put ka proizvodnji dobra.


[1] Prof.Dr. Omer Ibrahimagić,  Drzavno uredjenje BiH, d.o.o.“MIMENS, Lukavac, 2005, strana str272
[2] Dr Nedžad Duvljak, Ogledi o dejtonskoj Bosni i Hercegovini, Studentska štamparija Univerziteta Sarajevo, Sarajevo 2004, str. 10
 
< Prev   Next >